Narodowe Święto Niepodległości

  Narodowe Święto Niepodległości to dla Polaków jedno z najważniejszych świąt państwowych.  Po 123 latach zaborów nasz kraj odzyskał suwerenność. Po ponad stu latach  niewoli, naznaczonych walką, cierpieniem i wysiłkiem wielu pokoleń Polek i Polaków, staliśmy się  suwerennym krajem. Podczas obchodów 11 listopada czcimy pamięć tych, którym zawdzięczamy własne państwo, którym udało się podnieść kraj z ogromnych zniszczeń I wojny światowej. Nasza Ojczyzna wróciła na mapy Europy i świata.

11 listopada 1918 r. Rada Regencyjna przekazała, uwolnionemu z twierdzy magdeburskiej, Józefowi Piłsudskiemu władzę wojskową i naczelne dowództwo podległych   jej wojsk polskich. Wydarzenie zbiegło się z  podpisaniem przez Niemcy we francuskim Compiegne zawieszenia broni, kończącego działania bojowe  I wojny światowej. 7 listopada powstał Tymczasowy Rząd Ludowy, na czele którego stanął Ignacy Daszyński. Był to pierwszy polski rząd w 1918 roku, który swoim zasięgiem objął wszystkie ziemie polskie. W okresie międzywojennym rocznicę odzyskania niepodległości obchodzono właśnie 7, a nie 11 listopada.

Oficjalnie Święto Niepodległości zaczęto regularnie obchodzić od 11 listopada 1937 roku na podstawie ustawy z dnia 23 kwietnia. W 1937 uświetniono je odsłonięciem pomnika gen. Józefa Sowińskiego. Ze względu na wybuch II wojny światowej w 1939 roku obchody odbyły się tylko dwa lata z rzędu.  Podczas niemieckiej okupacji jawne obchodzenie polskich świąt państwowych było niemożliwe. Organizatorzy przygotowywanych konspiracyjnie obchodów rocznicy 11 listopada, głównie w ramach małego sabotażu, byli narażeni na dotkliwe prześladowania. Mimo tego pamięć o Święcie Niepodległości starano się podtrzymywać. W dniach poprzedzających 11 listopada na murach, ogrodzeniach, płytach chodnikowych pojawiały się afisze, ulotki i napisy, a od 1942 roku znak Polski Walczącej. Pomniki przystrajano biało-czerwonymi kwiatami i proporczykami. Z narażeniem życia w miejscach o trwałej symbolice narodowej umieszczano flagę narodową. W prasie konspiracyjnej zamieszczano artykuły o tematyce przypominającej o Dniu Niepodległości. W 1945 roku ustanowiono Narodowe Święto Odrodzenia Polski, obchodzone 22 lipca, w rocznicę ogłoszenia Manifestu PKWN, i jednocześnie zniesiono Święto Niepodległości.

Przywrócone zostało ustawą przez Sejm PRL jako Narodowe Święto Niepodległości 15 lutego 1989 roku. Jest dniem wolnym od pracy, w którym organizowane są różne uroczystości, pozwalające godnie świętować odzyskanie przez naszą Ojczyznę niepodległości.